Zapraszamy na piknik na trawie, pieszą wędrówkę po lasach, wakacyjną kąpiel w jeziorze, spacer wśród pól rzepaku oraz odkrywanie kulinarnych uroków regionu…
Poznaj urok małych miejsc. „Trzy Doliny” to gospodarne wsie Kujaw, zakamarki Doliny Dolnej Wisły, Doliny Noteci i Doliny Brdy, leśne zabytkowe śluzy i jazy Kanału Bydgoskiego, Rynna Jezior Byszewskich, urocze dworki i pałace z XIX w.
Połącz wybrane miejsca we własne, niepowtarzalne szlaki, przemierzaj nieodkryte ścieżki i poznawaj region „Trzech Dolin”!
Europejska Sieć Regionalnego Dziedzictwa Kulinarnego to zrzeszenie restauratorów, producentów i przetwórców z poszczególnych regionów Europy, którym przyświeca wspólny cel – zachowanie i rozwój regionalnych tradycji kulinarnych, charakterystycznych dla poszczególnych regionów. Region Kujawsko-Pomorski od stycznia 2012 r. jest członkiem Europejskiej Sieci Regionalnego Dziedzictwa Kulinarnego. Zachęcamy do odkrywania uroków kulinarnych regionu Kujaw i Pomorza.
We wsi Włóki, znajduje się najstarszy w powiecie bydgoskim, drewniany kościół z 1699 roku. Powstał na miejscu średniowiecz¬nej świątyni, zbudowanej przez Cystersów z Koronowa.
Wewnątrz, znajduje się dziewiętnastowieczny ołtarz, pozytyw organowy z 1733 roku oraz rzeźba i obraz przedstawiający pa¬tronkę kościoła, św. Marię Magdalenę. Podczas remontu w 1996 roku, pod grubą warstwą tynku i trzciny, odkryto zabytkowe malowidła z XVIII wieku.
To okazały, piętrowy budynek w stylu eklektycznym, nakryty dwuspadowym dachem. Prowadzi do niego efektowne wejście z wysokimi schodami ograniczonymi ozdobną metalową balustradą. Po obu stronach wejścia znajdują się dwa wysunięte alkierze zwieńczone tarasami, z neogotyckimi wieżyczkami w narożnikach. Budynkowi dodają uroku dekoracyjne rozwiązania elewacji frontowej i ozdobne gzymsy, a także imponujący podjazd. Rezydencja została zbudowana ok. 1820 roku przez rodzinę Karłowskich. Funkcjonowała tu również gorzelnia parowa, młyn parowy oraz cegielnia.
W centrum Wojnowa stoi pałac z XIX w. Jego frontową elewację zdobi dwukondygnacyjny portyk kolumnowy z balkonem. W latach 1945 – 1990 działał tutaj Kombinat PGR Wojnowo. Dzięki ogromnym dotacjom z kasy państwowej był zaliczany do czołówki gospodarstw tego typu.
Wybudowany został pod koniec XIX wieku na terenie majątku należącego do rodziny Skórzewskich. Pałac wzniesiony w stylu gotyzujących siedzib dworskich. Służył hrabiowskiej rodzinie do częstych wyjazdów ze swojej rezydencji w Lubostroniu na łono natury. W okresie międzywojennym pełnił funkcję siedziby zarządcy majątku. Po 1945 roku obiekt wraz z przyległymi ziemiami przejęty został przez Państwowy Fundusz Ziemi, a od 1986 roku znajduje się w rękach prywatnych.
Wybudowany został w latach 1911-1912 z inicjatywy ówczesnego proboszcza parafii – Witolda Nowakowskiego. Jeszcze w latach 20-tych XX wieku rozpoczęto rozbudowę kościoła, przede wszystkim dobudowano nawy boczne, prezbiterium i zakrystię. Konsekracja świątyni nastąpiła w dniu 13.12.1931 r.
Uroczyste przekazanie świątyni wiernym, miało miejsce 20 grudnia 1893 roku. Została wzniesiona w stylu neogotyckim, popularnym w ówczesnej niemieckiej architekturze sakralnej. Po II Wojnie Światowej, w 1945 roku, gmina ewangelicka przestała istnieć, a kościół znalazł się w rękach Polaków. Rok później, dawny zbór, został uroczyście poświęcony, jako rzymskokatolicki kościół parafialny, pod wezwaniem Matki Boskiej Bolesnej.
Wzniesiony w 1933 roku wg projektu Leona Wyczółkowskiego i K. Sulisławskiego na miejscu podarowanego malarzowi w roku 1922 dworku drewnianego, na którym wzorowany był nowy projekt. Stanowił miejsce zamieszkania artysty przez wiele lat i bazę wypadową w rejon Pomorza, zwłaszcza Borów Tucholskich. Artysta zmarł 27 grudnia 1936 r. i pochowany został zgodnie z Jego ostatnią wolą w pobliżu ukochanego Gościeradza – na cmentarzu wiejskim w pobliskim Wtelnie. Park dworski o powierzchni 1,58 ha założony w XIX wieku.
Młyn wodny z połowy XIX wieku (tzw. „Diabelski Młyn”). o drewnianej konstrukcji szkieletowej, wypełnionej cegłą, z zachowanym kołem młyńskim nasiębiernym żeliwno drewnianym. Pierwotna budowla-1800 rok. Obecnie, po renowacji, dostępny dla turystów wraz z pobudowaną obok restauracją.